EBÛ-T TUFEYL ÂMİR BİN VASİLETİL-LEYSÎ (R.A.) (Son Sahabî)

Yayınlanma Hakayık

Akıllı ve fazıl bir zâttı. Kûfe’de oturdu ve Hz. Ali (R.A.)’a tâbî olup, onunla bütün muhârebelerde beraber bulundu. Hz. Ali şehid olunca Mekke’ye geldi, orada vefat etti. Sahâbe-i Kirâm’dan en son vefat eden odur.

 

Ebûttufeyl, Muhtarüs-Sekafî ile beraber olmuş ve ona alemdarlık etmiştir.

 

Hazır cevaplığı ile meşhurdu. Bir gün Hz. Mua- viye:

– “Dostun Ali hakkında üzüntünün derecesi nedir?” diye sormuş Ebût-Tufeyl Hz:

– “Annesi Hz. Musa’yı denize bıraktığında nasıl hüzün ve hasret ettiyse o hâldeyim. Belki o hâli de az görüyorum” demişti.

Hz. Muâviye:

– “Hz. Osman’ın katlinde sen de bulundun” dediğinde, Ebût-Tufeyl:

– “Hayır ben onun katili değil, haziliyim (Yani kendisine yardım etmeyenlerdenim)

Hz. Muâviye:

– “Niçin yardım etmedin?” dediğinde,

– “Sen niçin yardım etmedin? Bâhusus Şam hâlkı tamamen sana tâbî idiler” diye cevap verdi.

Hz. Muâviye:

– “Kanını dâvâ edişim ona yardım değil mi?” deyince Ebût-Tufeyl Hz.:

– “Evet, bu hususta şâirin şu sözü hükmündesin” deyip:

Sağlığımda bana menfaatin olmadı,

Öldükten sonra da matem etmemelisin

şiirini okudu.

 

Ebût-Tufeyl İmam-ı  Âzam Hz.’nin görüştüğü Eshâb-ı Kirâm’dandır.